Twenty three waking hours
An hour short from a day
Episodal maniac, at play
Writing words to his dismay
Screaming tunes, too loud
Alone and proud
Lingering in a dark cloud
Of puffy smoke and cold coke
Playing along the thoughts
Now, engulfing alcoholic streams
While reminiscing shattered dreams
Of possessive schemes
Then, was a boy
Needy, was a joy
Love was a bloody toy
Hope was his to destroy
Moments like such
Swallowing him too much
Holding the angry crutch
Death comes at a touch
Posted on Facebook: Sunday, March 7, 2010 at 4:35pm
Monday, May 23, 2011
Sunday, May 22, 2011
The continuation of the end.
Disappear
Reappear
Cheer
Disappear
Beer
Appear
Fear
Is dear
Blind
Mind
Heart
Apart
Knife
Strife
End.
Life.
Posted on Facebook: Sunday, March 7, 2010 at 3:53pm
Reappear
Cheer
Disappear
Beer
Appear
Fear
Is dear
Blind
Mind
Heart
Apart
Knife
Strife
End.
Life.
Posted on Facebook: Sunday, March 7, 2010 at 3:53pm
Saturday, May 21, 2011
Cemetery
No matter how deep I dig a grave.
To bury what was left.
Its vines kept creeping on me.
...entangling itself
....to my weak
and fragile mind.
As I embrace the headstone, of infinite goodbyes.
Posted on Facebook: Sunday, March 7, 2010 at 3:42pm
To bury what was left.
Its vines kept creeping on me.
...entangling itself
....to my weak
and fragile mind.
As I embrace the headstone, of infinite goodbyes.
Posted on Facebook: Sunday, March 7, 2010 at 3:42pm
Friday, May 20, 2011
Pag-asa, surpresa, at serbesa
Naghihintay sa iyong pagdating
Gusto na kitang makapiling
Hawak ang isang sorpresa
Kasama ng isang boteng serbesa.
Darating ka pa ba?
Dibdib ko ay puno ng kaba
Pintuan ay di na bumukas
Mga yapak mo ay sa isip kumukupas
Maghihintay ako.
Hanggang mabulok ang mga bulaklak
Sa aking nanlalamig na kamao
Hanggang sa lamunin ako ng iyak
Ng serbesang aking hawak
Sa bawat paglunok,
ng serbesang sa bibig ko nakatutok
Ay siyang pagkagunaw
ng pag-asang sa iyo nakapukaw.
Written on: 11/04/09 01:36 PM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:38am
Gusto na kitang makapiling
Hawak ang isang sorpresa
Kasama ng isang boteng serbesa.
Darating ka pa ba?
Dibdib ko ay puno ng kaba
Pintuan ay di na bumukas
Mga yapak mo ay sa isip kumukupas
Maghihintay ako.
Hanggang mabulok ang mga bulaklak
Sa aking nanlalamig na kamao
Hanggang sa lamunin ako ng iyak
Ng serbesang aking hawak
Sa bawat paglunok,
ng serbesang sa bibig ko nakatutok
Ay siyang pagkagunaw
ng pag-asang sa iyo nakapukaw.
Written on: 11/04/09 01:36 PM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:38am
Dasal
Halika
Hawakan mo ang kamay ko
Mula sa pusong nagdadasal ng taimtim
Dinggin ang aking panalangin
Written on: 11/04/09 01:35 PM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:37am
Hawakan mo ang kamay ko
Mula sa pusong nagdadasal ng taimtim
Dinggin ang aking panalangin
Written on: 11/04/09 01:35 PM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:37am
Nobyembre, lamig ng tanghaling tapat.
Tanghaling tapat
Sigarilyo'y hindi pa sapat
Para maibsan ang pagkabaliw
Ng taong itong, tila walang aliw.
Nakahubad at nakaupo
Kasarapa'y sumusubo
Ng pang-ilang sigarilyong
Isinusuka na naman niya.
Usok na lumalamon
Sa mga alaalang itinatapon
Sa kawalan ng kadiliman
Nang hindi na kailanman, masisilayan.
Lamig ng tanghaling tapat
Sana'y maging sapat
Na ang aking katawa'y sa kama ilapat.
Tulog, panandaliang katotohanan
Isang mundong parang langit...
Na akin lamang.
Written on: 11/04/09 11:31 AM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:36am
Sigarilyo'y hindi pa sapat
Para maibsan ang pagkabaliw
Ng taong itong, tila walang aliw.
Nakahubad at nakaupo
Kasarapa'y sumusubo
Ng pang-ilang sigarilyong
Isinusuka na naman niya.
Usok na lumalamon
Sa mga alaalang itinatapon
Sa kawalan ng kadiliman
Nang hindi na kailanman, masisilayan.
Lamig ng tanghaling tapat
Sana'y maging sapat
Na ang aking katawa'y sa kama ilapat.
Tulog, panandaliang katotohanan
Isang mundong parang langit...
Na akin lamang.
Written on: 11/04/09 11:31 AM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:36am
Nakabuo sa wala
May mga ilang salitang lumutang sa utak ko.
Pero kahit isa, hindi ko mailabas at makabuo
...ng kahit ano para makatulog na ako.
Mahirap maging ganito
Nauulol at natatarantado
Sa sariling mundo.
Written on: 11/04/09 11:19 AM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:35am
Pero kahit isa, hindi ko mailabas at makabuo
...ng kahit ano para makatulog na ako.
Mahirap maging ganito
Nauulol at natatarantado
Sa sariling mundo.
Written on: 11/04/09 11:19 AM
Posted on Facebook: Sunday, January 10, 2010 at 9:35am
Subscribe to:
Posts (Atom)